x l a x

strome schody Lotu

powiedziałaś, że może by do Lusławic

przestałem spryskiwać mszyce i zapytałem

a jest coś takiego jak Lusławice

rzekłaś, że zależy, co komu w duszy gra

czy tam będzie ktoś oprócz Wieniawskiego

odparła: będę ja i księżna Lanckorońska

jak tak to jadę, zatankowałem diesla i sru

zapuściłem jazz na całego i dotarliśmy

dwór prezydencki był jakiś taki onieśmielony

obiad na tarasie, potem karmienie kozy winem

wieczorowa lekcja dendrologii

powiedziałaś: jedźmy do Tarnowa

zapytałem, czy jest coś takiego jak Tarnów

okazało się, że było i to całkiem niezłe

wciąż widzę księżyc obsiadły przez mszyce

czuję na skórze pocałunki

uzbrojone lotnisko w Jasionce (jest coś takiego)

prawdopodobnie miałem minę jak Lot

poprosiłaś, bym nie patrzył, jak wsiadasz

z dedykacją dla mojej Ukochanej

Ilość odsłon: 427

← Poprzednia 1 2 Następna →

x l a x

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

lipiec 31, 2026 14:26

Dodatkowa klamra z wersją AI może robić wrażenie, ale to już jest bardziej "odlotowo" (sic!) i, jak zauważyłaś, traci wiersz na romantyczności i czułości. Dzięki tetu za, jak zwykle, dogłębną analizę ;-)

tetu

2-5

lipiec 31, 2026 12:12

Pogmerałeś w puencie? Czyli ta czysta czułość i tęsknota nie dawały spokoju? :) I dobrze! Nawiązanie do Lota, całej symboliki pożegnania (i samej miny), nie wspominając o liniach lotniczych w kontekście uzbrojonego lotniska, jest po prostu świetne. Wybrzmiewa to teraz o wiele mocniej.

Choć muszę przyznać, że ten nowy wers nieco zatarł tamtą wcześniejszą, bezbronną, czystą czułość. Tam było ciche wzruszenie, tu jest jednak mocne uderzenie — pewnie niektórzy zatęsknią za tamtym miękkim tonem, ale ta wersja ma w sobie niezły pazur. Bardzo mi się podoba. Pozdrawiam.

x l a x

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

lipiec 30, 2026 13:28

Najstraszniejsze jest to, że AI zaczyna być coraz bardziej "ludzkie" i dowcipne. Wrzuciłem ten tekst jako komentarz ku przestrodze, by AI nie zastąpiła literatów...

Brednienakarniszu

2-4

lipiec 30, 2026 11:35

Wersja Al jest mega humorystyczna , u ciebie jest kilka inspirujących momentów , ale te barkowy ten wiersz aż prosi się o wyszczuplenie. Pozdrawiam

x l a x

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

lipiec 29, 2026 22:22

(ciąg dalszy dopisany przez AI) !!!

popatrzyłem

no bo jak miałem nie patrzeć
przecież zawsze patrzyłem za wiele
na mszyce na księżyc na ciebie

wchodziłaś po tych stromych schodach
walizka stukała o każdy stopień
stewardessa chwyciła cię za łokieć
jakbyś była księżną a nie sobą

wtedy stała się sól

nie taka biblijna, spektakularna
tylko taka kuchenna, z Biedronki
osiadła mi na dłoniach
na przedniej szybie diesla
na języku

wróciłem pustą es dziewiętnaście
jazz już nie grał na całego
w radiu mówili o opóźnieniach i o dronach
a ja myślałem tylko, że zapomniałem
dospryskać te cholerne mszyce

w domu księżyc dalej był obsiadły
i taka cisza, że słychać było
jak koza trawi tamto wino

. . .