Świat kobiecych westchnień, poczułam się jak u siebie :)

Dziękuję serdecznie, Majowa
Pozdrawiam:)

Ładne, zwiewne a przenikające, jak muśnięcie
W Twoim stylu, Dziwna
Który bardzo lubię i cenię

Pozdrawiam :)

Dziękuję. Czytelnik ma prawo czytać jak tylko mu w danej chwili pasuje.
Pozdrawiam.

dla mnie wiersz tworzy piękną całość, ale przeczytałem sugestie poniżej i przeczytałem go jeszcze jak dwa osobne wiersze. Pierwsze trzy strofy i od czwartej.

Zawsze można coś tam poprawić. Dziś mi się wydaje, że jest ok, ale spojrzę jutro czy pojutrze i bardo możliwe, że będę widziała tekst całkiem inaczej. Wtedy czasem poprawiam, ale czasem chcę sobie zostawić ten mój punkt widzenia pierwotny, tę ówczesną chwilę i ówczesny zapis myśli i emocji.
Dziękuję Ci jeszcze raz za słowo pod wierszem.

No ja wiem że chodzi o głąb mgieł o czym wspomnialam w poprzednim komentarzu. Proszę pomysl o inteligencji czytelnika. Nie zawsze trzeba pisać "ich" głąb "nas" w "nas". No tak to jest ze niektóre strofy w tym wierszu przypominają karykaturki.
Ale się nie przejmuj. Rób swoje. Nie ma idealnych. Nawet Różewicz już po druku poprawiał:)

Sąsiadko, sugestie zawsze mile widziane.
Ale się uczepiliście tego głęba:)))
W ich głąb - czyli w głąb mgieł.
Dziękuję za komentarz.
Pozdrawiam serdecznie.

Moja sugestia :)
pozostaliśmy wewnątrz - kogo czego? - wewnątrz siebie. Twoj pierwszy wers jest niegramatyczny.
Jak byśmy właśnie odzyskiwali przytomność
i nie mogli się objąć całować
Unikasz powtórzen jak byśmy.

uczyniliśmy się więźniami...
mistrzami staczania w korzeń
Tak aby nikt nie pochwycił
nie wiedział jak wyrwać

Napisałaś w ich głąb - to nie jest najlepsze słowo bo dalej mowa o wyrywaniu i Grzes dobrze zasugerował bo zalatuje groteska i czytelnik może pomylić z głąbem.kapusty:)
I głąb jednak daje się wyrwać rękoma gorzej z silnym twardym korzeniem.
I to " ich głab" - bardzo niedobrze. Szczególnie to ich.


Można też napisać: mistrzami ucieczki do głebi. Wiem ze chodzi o te mgły ale te strofe bym mocno przemyslała.
Końcówka rodem ze starszej poezji kto dzis mówi lic? Kapryśnych tęsknota. Silenie się tu wyczuwa pseudopoetyckie.
Ogolnie;
Jest duży potencjal. Przepracowałabym jeszcze raz pomyslała poprawila. Odlozyla potem znowu pomyślała itd.
Przepraszam za ten komentarz. To tylko luźnd sugestie

Dagny, Grzegorz, dziękuję Wam serdecznie za zatrzymanie się przy wierszu, za podzielenie się odbiorem i za pomysły na jego udoskonalenie.
Przemyślę.
Pozdrawiam serdecznie.