Miroslaw Milo Nowicki

Ad libitum

to, czego nie raczysz zauważyć

swoją wagę ma. nawet tu i teraz.

głosy na klatce schodowej bledną obłędnie,

przechodzą w pisk nieziemsko cudzoziemski.

zostają na krzywy ryj bez meldunku.

w tyle głowy tętnią słowa. chwilowo

bez znaczenia, niepowtarzalne:

stare miejsca gromadzą teraz cudzą pamięć,

bym mógł się powoli zapomnieć.

Ilość odsłon: 1686

Miroslaw Milo Nowicki

2-5 2-5

grudzień 07, 2017 11:41

niezbyt często kondensuję, bo Czytelnik rozleniwiony ;)
ale zdarza mi się popełnić takie drobinki.
dziękuję za wizytę.

David przez fau

2-5

grudzień 07, 2017 10:39

Mam dzisiaj czas - pomyślałem, że zajrzę

...ostatnie dwa wersy czynią z tej miniatury wiersz __ale Ty to na pewno wiesz

(u Ciebie epigramy to rzadkość ;) - miło poczytać)

Miroslaw Milo Nowicki

2-5 2-5

grudzień 06, 2017 10:34

racz się nim do woli

raf

2-2 2-2 2-2 2-2 2-2 2-2 2-2

grudzień 06, 2017 08:08

Ten wers, a nie wiersz to moje ad libirum.

raf

2-2 2-2 2-2 2-2 2-2 2-2 2-2

grudzień 06, 2017 08:07

przedostatni wers najbardziej mi się podoba. Ten wiersz to moje ad lubitum do tego wiersza.Pozdrawiam

Miroslaw Milo Nowicki

2-5 2-5

grudzień 06, 2017 01:05

Może i tak, ale to już nie leży w mojej gestii.

Konto usunięte

2-2 2-2 2-2 2-2 2-2 2-2

grudzień 05, 2017 19:22

Ad absurdum też tutaj pasuje.

Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem

Spis rzeczy

Akcje promocyjne

Inne

Forum

Miroslaw Milo Nowicki

Ad libitum

Komentarze