Owszem, tekst jest przeładowany rekwizytami, przemetaforyzowany i w ogóle ciężkostrawny. Ale takie są majaki...

Tekst cierpi na nadmierną dosłowność i zbyt mocno ciąży w stronę prozy. Surrealistyczne rekwizyty (rabini, drony, takotsubo) zostały wtłoczone w ramy bardzo prostej, wręcz banalnej scenki rodzajowej. Zamiast poetyckiej wieloznaczności dostajemy linearny, przegadany monolog, który drobiazgowo relacjonuje wydarzenia (za zasadzie: ja powiedziałem, ty odpowiedziałaś). Przez tę kronikarską formę w utworze brakuje autentycznego liryzmu, a sam tekst staje się zbyt publicystyczny i dosłowny.

Szanowne Koleżanki, podejrzewam, że mylicie majaki z koszmarami sennymi. To są dwie różne sprawy. Majaki można mieć poza snem... Tak już jest przewrotnie ;-) Dzięki za czytanie majaczenia...

za Basią - marzenia senne a nie majaki ;)

Moje majaki są dużo straszniejsze, także twoje przyjemnie się czytało ;)