Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript, który jest wymagany aby wygodnie korzystać ze wszystkich funkcji naszego serwisu. Proponujemy, abyś zaktualizował/zaktualizowała Twoją przeglądarkę na nowocześniejszą, na przykład Google Chrome lub Operę Oczywiście jeśli nie chcesz zaktualizować swojej przeglądarki, nie zmuszamy Cię do tego, nadal możesz przeglądać bez większych problemów nasze zasoby.

Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem

Dawid Motyka

Facebook ewoluuje

Mark Zuckerberg tym dziełem cały świat zwojuje,

Sprzymierzy wielkie siły, nową przyszłość zbuduje.

Jego potężny algorytm wielkim sukcesem zabłyśnie,

Gdy w diamentową chwałę postać twórcy się wpisze.

Oto nadchodzi jego wielki, kulminacji krąg,

By wnet podbijać nowe, odległe kraje stąd.

Bo także w Polsce nastała ta potężna moda,

Której ulega bezwzględnie i stara, i młoda noga.

Oto cyfrowi ludzie, Facebookowi głodni,

Wirtualnym lśniem bez pamięci uwiedzeni.

Każdy tu godzinami bezradnie siedzi i pisze,

Wkraczając w obcy świat, co niszczy domową ciszę.

„Wiszę wciąż na tej sieci!” – krzyczy matka w lęku,

Gdy zakłopotane dzieci tracą resztki piękna.

Wiersz pochodzi z tomiku: Dawid Jakub Motyka – „Moja droga życia III. Kolejna przystań”

Ilość odsłon: 57

2-2 2-2 2-2 2-2 2-2 2-2 2-2 2-2 2-2

październik 20, 2026 20:59

żałość bierze jak sie takie coś czyta

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

październik 20, 2026 18:35

Jakoś w środku urwał się rym, a może by tak:
Oto cyfrowi ludzie, Facebookowi głodni,
Wirtualnym tchnieniem bez pamięci modni