Brednienakarniszu
pieprzniczka
Na ekranie stoi pieprz,
każdy na każdego sypie pieprz.
Pieprz na dnie.
Popieprzone dno
– zamykam ten pieprz.
Nie pieprz już więcej.
Pieprz się!
każdy na każdego sypie pieprz.
Pieprz na dnie.
Popieprzone dno
– zamykam ten pieprz.
Nie pieprz już więcej.
Pieprz się!
Na ekranie stoi pieprz,
na każdego pruszy pieprz.
Pieprz na dnie.
Popieprzone dno –
zamykam ten pieprz.
Nie pieprz już więcej.
Pieprz się!
na każdego pruszy pieprz.
Pieprz na dnie.
Popieprzone dno –
zamykam ten pieprz.
Nie pieprz już więcej.
Pieprz się!
Ilość odsłon: 485





Komentarze
Brednienakarniszu
wrzesień 25, 2026 22:08
Hej xlax wiem , że to nie twoja estetyka , .wiers jest celowo prymitywizujący, agresywny i oparty na jednym środku wyrazu. To duża różnica. Powtarzanie słowa „pieprz” działa tu jak młotek: ma wywołać wrażenie przesytu, obrzydzenia, zmęczenia językiem i światem przedstawionym. Można to odczytać jako próbę pokazania, że bohater jest tak zniechęcony rzeczywistością (telenowelą, medialnym chaosem, wzajemnym ranieniem się ludzi), że sam zaczyna mówić językiem tego chaosu. Zrobiłem drugą wersję wysublimowaną . Aczkolwiek wolę klimat z pierwszej , chociaż może ją skróce z czasem.
x l a x
wrzesień 25, 2026 20:50
Infantylny
Brednienakarniszu
wrzesień 25, 2026 14:37
Właśnie dopisałem parę linijek dziękuję za ślad.
Leszek.J
wrzesień 25, 2026 14:36
Jakby jeszcze popracować to wyszedłby tautogram :)