Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Stało się

 

perełka spadła z jej korony

pochyliła się, podniosła, łzą oczyściła

 

na niebie płonącym fioletem i pomarańczą

księżyc prawie w pełni przyglądał się, rozumiał

 

słoneczko jutro ogrzeje

będzie nowy dzień pierwszego września

 

perełka oczyszczona łzą promienieje

zimny obłok gazu i pyłu zapada się pod własnym ciężarem

powstaje protogwiazda

 

gdzieś daleko zamyka się pinctada margaritifera

pokrywa intruza masą perłową

 

to wszystko ma sens

a znaczenie – daję ja, dajesz ty

 

 


Ilość odsłon: 132

Komentarze

wrzesień 09, 2026 11:12

Dziękuję za reakcje.
Człowiek jest chyba jedyne stworzenie, które umie nadawać znaczenie. A wcale nie jest to proste !

Miło, że kojarzą się moje słowa z nadzieją, razem z Włochami piszę: La speranza è l'ultima a morire.

Pozdrawiam

wrzesień 06, 2026 19:01

Ogólny przekaz to chyba odrodzenie. Zakończenie brzmi optymistycznie, czyli jest nadzieja na kompromis. To dobrze.

wrzesień 06, 2026 18:18

Najlepsza jest pointa która zamyka wszystko jakże trafnym twierdzeniem.
Pozdrawiam