​O widzisz Xlax, nie pomyślałam o "Zwierciadle piekieł" — a czytałam. Choć ścieżka była inna, to Masterton też się tu odnajdzie. To ważne, jak czytelnik odbiera tekst i co w nim odkryje.

​Z tą płytą to taki subtelny, migawkowy wtręt nawiązujący do Pink Floydów, ale masz rację, że pojawiła się nagle, dlatego dodałam jeden wers, który może bardziej to scali.
Reszta jest milczeniem ;) Serdeczności.

A propos końcówki, to przypomniało mi się "Zwierciadło piekieł" Mastertona. Może tu trochę za dużo abstrakcji, która przytłacza; rekwizyty "stara płyta" i "litania" jakoś mi nie grają, bo wyskakują nagle i nikną. Coś by poprzestawiać.