grzegorzgrześ: 6/3 ost. Serwis poetycki.

oprzestrzeń mnie

porozpadałem się i opadam na dno

wydawało się że już wszystko pasuje

a tu znów mnie we mnie brakło

muszę już iść chociaż podobno nie warto

życie przepływa wartko

przynajmniej nie mija się z prawdą

i czego więcej chcieć

mówi: pan ją kocha

mówię: co to zmienia

...

mówi: proszę sobie pozwolić na szczęście

leżę w wysokiej trawie

bo duszność i skwar

wzrastają wraz z odległością od dna

żyje to co mnie otacza i współ

mimo że kładąc się tu zburzyłem wszystko i wybudowałem siebie

póki nie odejdę zostawiając gruzowiska traw

poznałem kilka pająków i koników polnych

mrówki wytyczyły po mnie szlak

przez chwilę na niebie kołował nade mną ptak

i tak trzeci dzień leżę czekając aż wsiąknę

...

figurka z mosiądzu

wyślizgana przez palce

prezent pożegnalny

to był przypadek jak miłość

od pierwszego spojrzenia

mosiężny ślimak w piach

...

deszcz pada wyganiam gołębie z balkonu

empatia a prawo do życia bez gruchania

z uczuć jest głównie poczucie jak czas

zapierdala aż znajdę czas i pajęczyną

z przeżutym chlebem zalepię ranę

...

ślimak w piach

przez chwilę nie ma czym oddychać

na trytytki i gumy do żucia

przyrzekam że wszystko będzie

nie inaczej jak będzie

...

mówisz - zazdroszczę

jesteś jak orkiestra z Titanica

do końca spokojny

do dna

jak jakieś voodoo

trzymałem w garści serce

od bólu po zamieranie

musiałem puścić

nie patrz tak bo zostanę

bez względu na konsekwencje

że trupa tym bardziej nie zechcesz

Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem

Spis rzeczy

Akcje promocyjne

Inne

Forum

grzegorzgrześ

6/3 ost

Komentarze