Sąsiadka Mościckiego

Nauczyciel

objaśniał mi świat jak córce

wiedział że szybko straciłam ojca

w komodzie trzymał zeszyt do fizyki

którym bił mnie po rękach

gdy nie znałam niektórych praw

lubił gdy cierpiałam

wtedy byłam najbardziej szczera

uderzałam w jego klatkę

i życzyłam śmierci

gdzieś głęboko pragnął

być mordercą

by unicestwić moje uczucia

ale gdy już odszedł na zawsze

rozrósł się stan mojej niewiedzy

dlaczego właśnie ja

dlaczego razem w to wpadliśmy

Ilość odsłon: 135

Sąsiadka Mościckiego

2-5

sierpień 08, 2026 20:03

Brednienakarniszu Dziękuję :)
Na razie nie wyrzucę tych słów.

Brednienakarniszu

2-4

sierpień 07, 2026 23:19

Ostatnie pytania niepotrzebne , reszta ok , mocna poezja.

Sąsiadka Mościckiego

2-5

sierpień 07, 2026 12:29

No cóż, nie zawsze podmiot liryczny to autor/ka.
:)
Chyba przekaz nie trafił :(
Ale dziękuje ślicznie za ślad pod tym tekstem.
Pozdrawiam

Basia

2-3 2-3 2-3 2-3 2-3

sierpień 06, 2026 19:42

Trudne to, kiedy dziecięca wrażliwość mierzy się z okrucieństwem. Chyba każdy ma takie wspomnienie. Z moich wynika, że jednak obrywałam konkretnie za szalone pomysły, bezczelną gadkę I wybryki. W sumie nie na wiele się to zdało, bo już mi tak zostało ;)

Leszek.J

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

sierpień 06, 2026 19:05

Smutna sprawa, tak kiedyś bywało :(

Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem

Spis rzeczy

Akcje promocyjne

Inne

Forum

Sąsiadka Mościckiego

Nauczyciel

Komentarze