Dziękuję Davidzie przez fau za obszerną opinię, sprawę przemyślę, z tym że nie wszystkie wiersze u mnie będą liryczne i takie też nie mają być, niektóre nie do końca działają osobno, bo są częścią tomiku, w którym każdy wiersz pełni inną funkcję łącząc się organicznie z poprzednim wierszem i następnym.

Na przykład brutalne wersy ko-stuchy znajdują się po wierszu o tacie, więc mają uzasadnienie, który być może został zamordowany, a przed wierszem dni poLiczone - skierowanym do Boga. Podobnie powyższy wiersz głębia nie znajduje się w przypadkowym miejscu w tomiku - pełni funkcję nieliryczną, a po prostu informacyjną.

Najbardziej liryczne wiersze, choć może nie tak jak niektórzy sobie wyobrażają, będą 4 główne filary: mój Mi, zawiłość M (wiersz systemowy z liryką, z tym że nie podaną bezpośrednio, bo wiersz produkuje miłość przez operację na literze M.), abcW (wiersz o wolności) i Drzewu (wiersz o Matce Naturze), dlatego wiersz głębia nie jest wierszem lirycznym i nie miał być, miał być tylko wyjaśnieniem błędnego widzenia, albo przez projekcję, albo przez fałszywy obraz, który stał się prawdą - w efekcie powtarzania.

Jestem inny i taki chcę pozostać, mniej liryczny - jeśli wziąć pod uwagę rozumienie liryki co niektórych, ale na wskroś oryginalny - z każdym wierszem zupełnie z innej bajki, co widać choćby na podstawie wierszy dla rodziców, auTodialogu, p_stki, o szklance wody, niebajki, czy wspomnianych mój Mi i zawiłości M itd.

Dla mnie poezja jest bardzo szerokim pojęciem i nie wiedzę powodu, żeby ją zawężać do czysto lirycznych wierszy. W każdym razie jeszcze raz dziękuję, że poświęciłeś czas i nie mówię nie, że jeszcze wiersza nie poprawię, bo tomik cały czas jest w trakcie redakcji - większość wejść pod wierszami są pewnie moje, bo co jakiś czas wracam z edycją, między innymi do mój Mi i zawiłości M, które w jeden wieczór napisałem, ale kolejny cały tydzień poprawiałem, że stały się po prostu lepsze. Tak, cierpliwość to moje drugie imię xD, a do tego chyba jestem zaburzony przez perfekcjonizm - choć moim zdaniem w nim trwa geniusz. Dziękuję za opinię - pomyślę, pozdrawiam i miłego weekendu życzę, bo już tuż tuż :)


Zatem głębia pełni funkcję indukującą, dla tych co całe życie żyją w błędzie, że lustro Fenickie to lustro weneckie, stąd krótkie proste objaśnienie we wierszu i na koniec puenta.

Ten tekst jest przykładem, że niektórych strof nie da się czytelnikowi sprzedać jako wiersz__
Już na początku mamy :
" (...) słowo
(...) z dłonią na kształt pistoletu [_??]
czy to aby nie jego własne odbicie [odbicie słowa?]
lub nie powiela – byś efektem powtarzania
– założył że złym musi być tamten [-> tamten słowo ??] ..."
__gdy się rozbiera powyższe wersy słowo po słowie, wychodzi nonsens, choć niby "każdy wie, o co chodzi"
Zgadza się, każdy pewnie wie, ale nie tak się to formułuje __tekst musi być płynny, logicznie ułożony, by trafiał do czytelnika.

_po drugie:

"jak z lustrem półprzepuszczalnym
jakoby owe nietypowe okno-lustro
do podglądu kogoś po drugiej stronie
kto nas nie widzi
nazywało się weneckim bo tak się przyjęło
[--> przegadane; Autor tłumaczy działanie zwierciadła półprzepuszczalnego, jakby czytelnik był półgłówkiem _ups...]
dasz rękę uciąć – zostaniesz jednoręki
dlatego że lustro o którym mowa
to lustro Fenickie"
--> na koniec pointa, która nic nie wnosi; czytelnik dowiaduje się, że lustro weneckie powinno być nazywane fenickim __ok, zgoda! ...i co z tego? Jest informacja, gdzie tu liryka _?

Całość do przemyślenia i ponownego napisania - może tym razem jako wiersz _

Pozdrawiam
.