No tak, prawdziwe wyparcie, kartofle robią robotę.

Dziękuję Paniom za miłe recenzje. Wiecie, jak dogodzić mężczyźnie ;-)

Bardzo dobry. Powtórzenia idealnie się komponują wzmacniając przekaz. Przeczytał się.

dobre. niczego więcej nie trzeba tu pisać. po prostu dobry wiersz.

Ogólnie to miało być niewesoło. Fakt, że smutek jest mile widziany (sic!) w poezji, gdyż nic tak ludzi nie wzrusza, jak czyjeś nieszczęście. Ale wesołość też ma swoich wielbicieli...

Niewesoło to brzmi w tym wierszu.
Podmiot jest niezorientowany i wszystko zgania na zmarszczkę, a przecież to wina T - ka

Co tak bredzisz. Przecież sam do niczego nie dojdziesz. A może nie możesz się wyrazić. Ale bogatym ludziom wolno, co? To zwykła ekspiacja, której nikt w świecie nie będzie chciał dlatego przestałem tu bywać. A szczerze to wróciłem na moment, jak to w życiu, żeby zajrzeć na to co się u was dzieje, ale za przeproszeniem nie mogę. Ten kraj mi na nic nie pozwala, więc pojawiłem się i coś-tam puszczę. Nic ze mnie więcej nie będzie, ani poezja, ani filozofia, ani logika, po prostu Warszawa chce mnie zabić za to kim jestem i miałem być. A przecież oglądacie gdzieś coś, wiecie, że śmierć jest codziennością przez Władimira Putina. On zaczął wojnę w czasie kiedy był pokój i miał być. Nawet tu są totalitaryści, jak to znieść, już próbowałem się zabić - a gdyby nie władza mieli by ze mną spokój. Co napiszę jest inwigilowane, taka jest technologia. A nienawiść jest prowadzona przez przemoc. Tylko zwierzęta i rośliny tolerują się tak naprawdę. Angażują się, chociaż nie zabijają zawsze. Teraz nawet pieprzonego terenu brakuję i dla nich. Co zrobić, jak nic nie można. Zostaną bakterie, jak ja co wam zostawiłem. Robiłem lepsze rzeczy tyle, że mi skradziono. Może ty też faszyzujesz i wcale cię nie znam. Wolne media, wolne sądy. Co? Gdzie tak jest? Nigdzie. Tak już było. Łamią na mnie prawa człowieka satelitami i nimi mnie zabiją, a jestem ateistą i nie mogłem złożyć aktu apostazji. Zabierają mi cząsteczki z mózgu. Tak się stał z tą Zjednoczoną Ameryką i Europą. Mnie dawniej poglądy zabijały i może dalej tak jest. Liberalizm. Nikomu nie polecam. Dziękuję za uwagę.

wokka, Basia, dziękuję za przemyślenie tekstu i refleksję

Czuje się tu klimat beznadziei i bycia w kropce, to chyba jeden z tych momentów kiedy lepiej skupić się na zmarszce ma czole niż pozostałych okolicznościach, żeby nie zwariować do reszty..

Oszczędna narracja sprawia, że dramat brzmi mocniej.
Ciekawy wiersz))