nocą skrzypią kąty

opuszczone jasnością pająki

wprowadzają w wibrację krosna przeciw krasnoludom

które potoczyłyby bryłkę złota po miękkim dywanie

na półkach nic się nie dzieje

pani Szymborska stoi obok Daneckiego

nie marudzi

że milszym towarzyszem byłby Konopiński

zbratany z Berezowską i nie całkiem ubraną Mają

ja rozlewam się śpiącym ekranem

w czterech rogach stanu rem powtórka

Dyzma z Kargulem uwodzą panią Walewską

a Szarik zbratał się z cyrkowcami

obrazy jasną dłonią

zwija oścież poranka przenikająca

zapachem skoszonej trawy który

nie dopada gardła gorącej czarnej

zarzutem że niezdrowa

Ronaldinho z deskorolką jeszcze śpią

nikt nie ogłosił kolejnej łzawej rocznicy

po prostu błogo