kiedyś obudzę się na ulicy

śpiący i obolały jak przeciętny człowiek

ubierający się w ciuch budzie przy tym

mam skojarzenia że coś się we mnie zmieniło

że jestem pacyfistą pomieszkującym u pana boga za piecem

gorąco tu i wszędzie fruwa pył z obrazów siarczystych

brakuje powietrza a woda ta najczystsza woda

jest tylko dobrem dla bogaczy dla reszty jest kranówa

zalatująca stęchlizną i podziemnym zmartwychwstaniem

rozpoczyna się kolejny dzień

zakroplone oczy ponownie wprowadzają mnie

w nastrój pokręconych rzęs

wymieszany z jedwabiem jaki jeszcze pamiętam

mam wrażenie ze jestem kluczem lecących żurawi

odprowadzającym swoje pisklęta

tam gdzie szumią niewyklute stworzenia

kierujące się prosto na rzeź