Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Spis rzeczy

Biurko Krytyka

Akcje promocyjne

Inne

Forum

Leszek.J

Wszystko w zasięgu tylko... ale 

Wyswobadzamy się z okowy
lęku niewiary zgranej płyty
biosfera huczy w gromkim brzmieniu
jak burza śnieżna jak roztopy
bezśnieżnej zimy chłodnej wiosny

świat nie wybacza nijakości
musi być kolor ostrość głos
łokciom też funkcja będzie dana
porzućmy łkania smutek i żal
flagę zamienić w białe żagle

by pognać z wiatrem poza dal
Zdobywcy ziemi jej włodarze
pogromcy tronów dawnych epok
otchłań kosmosu czarne dziury
wszystko w zasięgu oka i szkła

Tylko mikroby – ach niecne te!
Ilość odsłon: 166

Komentarze

Leszek.J

2-52-52-52-52-5

czerwiec 26, 2026 18:46

Dziękuję serdecznie animuslumen, takich superlatywów się nie spodziewałem, miło mi.
Pozdrawiam

animuslumen

2-32-3

czerwiec 20, 2026 23:46

Witaj, kolejny wiersz, z którego bije perfekcjonizm, wiersz z klamrą, bardzo dobra pointa, najpierw budujesz napięcie i na koniec wszystko idzie w niwecz, wiersz nie tylko błyszczy pomysłem, treścią, ale i formą i estetyką, profesjonalne pisanie z własnym DNA, pozdrawiam :)

Leszek.J

2-52-52-52-52-5

maj 21, 2026 18:55

Wiersz był pisany w czasie covidu - to tak dla wyjaśnienia.
Dziękuję Basiu, dziękuję Anya za komentarz.
Pozdrawiam

Anya

2-42-4

maj 20, 2026 19:44

Podoba mi się w tym wierszu jego energia i ironia, z jednej strony mówi o ludzkiej sile i ambicji, a z drugiej przypomina, jak małe rzeczy potrafią zatrzymać cały świat. pozdrawiam :)

Basia

2-32-32-32-32-3

maj 19, 2026 20:59

Podoba mi się motyw białych żagli i generalnie bardzo przemawia do mnie ten wiersz. Zamieniłabym parę rzeczy gdzie jest nadmiar lekki, jak: : łokciom funkcja przydatna, czy: poza dał.. i to zakończenie które jest niedopowiedziane.. może lepiej z niego zrezygnować