Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

zegar wszedł w porę deszczową wskazówki

przybierają postać łez nic tylko podstawić

miskę i zbierać słony smutek o zabarwieniu

siwego wrzosu przetykanego fioletowo czarnym

pasmami zwiastującymi skończenie


jeszcze można odwrócić bieg spraw spowolnić

trzeba tylko znaleźć sens w istnieniu samej dla siebie


uczepiam się więc płaczliwych wektorów i odpadam

tłukąc na 

kawałki  

zapamiętale sklejam

by ponownie

Ilość odsłon: 210

Komentarze

maj 04, 2026 10:04

Zawsze miło Was gościć:). Dziękuję za słowo:)
A Mithrilu te kolory to kolory żałoby...śmierci...

kwiecień 28, 2026 21:24

...tu mi nie pyka:

"[...] przetykanego fioletowo czarnym
pasmami [...]"

- środkowa jest hamulcowym czytania - przynajmniej dla mnie.

kwiecień 28, 2026 20:06

Przy braku zdecydowania podmiotu, sprawy stają się jeszcze trudniejsze.
Pozdrawiam

kwiecień 27, 2026 13:53

Tutaj też o łzach.. podoba mi się otwarcie. Mimo łez nie jest tragicznie. To dobrze wróży na przyszłość ;)