Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki



Ze wszystkich rzeczy wiecznych miłość trwa najkrócej.

Janusz Leon Wiśniewski – „Samotność w sieci”





nie ważne ubranie

może być spódnica spodnie lub dres

tylko nie wiem w co odziać twarz żeby nie była naga

żebyś nie mógł z niej wyczytać niczym w książce

że bez ciebie więdnę

że tracę przyczepność do życia


nie potrafię oddzielić przyjemności

od trucizny które już się ze sobą splotły

ciągle czekam na słowa

ukryj je w moich włosach


zostanę z nagą twarzą

tylko zgaszę oczy na czas

twojego szeptańca

Ilość odsłon: 228

Komentarze

kwiecień 21, 2026 21:22

Pozdrawiam Leszku :)

kwiecień 20, 2026 14:23

Dobry, nostalgiczny wiersz.
U nas twarz można częściowo ubrać w okulary, bo u Arabów to wiadomo...
Pozdrawiam

kwiecień 19, 2026 22:13

* x l a x...oczywiście, przepraszam.

kwiecień 19, 2026 22:12

tetu, nie wszystko i nie zawsze musi do wszystkich przemawiać. Dziękuję, za obcowanie z moim słowem :)

x a l a x- nie zawsze łatwo przychodzi mi coś zmieniać w tym co napisałam, ale przyznaję Tobie rację i poprawiłam. Dziękuję :)

kwiecień 19, 2026 21:32

Wiersz działa na wyobraźnię; jest autentycznie. "odzienie" zamieniłbym na "ubranie", bo współcześniej. Bez "schowaj je tam", bo to powtórzenie. Przekaz bardzo na tak.

kwiecień 19, 2026 16:34

"przyczepność do życia" też mi jakoś nie brzmi. "Zabijasz" liryzm. Przemyśl.

kwiecień 19, 2026 16:30

nieważne*

Tym razem nie przemawia do mnie ten wiersz Nurio.
Nadmiar spójników psuje wrażenie, wiersz staje się ciężki, poza tym rwie się rytmika. Potocyzm, którym wchodzisz w wiersz ma się słabo do pięknego szeptańca.
Uratuj jakoś tę puentę, bo szkoda. Pozdrawiam.