Twoja przeglądarka nie obsługuje JavaScript, który jest wymagany aby wygodnie korzystać ze wszystkich funkcji naszego serwisu. Proponujemy, abyś zaktualizował/zaktualizowała Twoją przeglądarkę na nowocześniejszą, na przykład Google Chrome lub Operę Oczywiście jeśli nie chcesz zaktualizować swojej przeglądarki, nie zmuszamy Cię do tego, nadal możesz przeglądać bez większych problemów nasze zasoby.

Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem

Afrodyta

Ifigenia

Znam to czekanie. Najpierw spowalnia,

potem gęstnieje, błyskając ostrzem.

Dziurawi od środka.

Izaaku, gdy schodzisz z ołtarza,

rozsypują się drwa, wierność wiąże

z mniejszą siłą, z łaski i niełaski

kostnieje odłożony w ciele garb.

Moja ofiara za wiatr. Litość Artemidy

rozpuszcza się w obłoku, miękko

jak łania, skuszona słodko-cierpkim

wnętrzem granatu, obmywam

świątynny stół.

Ilość odsłon: 182

2-4

marzec 27, 2026 17:37

Leszku, dziękuję za odwiedziny i komentarz.

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

marzec 27, 2026 15:28

Powtórzę słowa Leny, jest ciekawie i pięknie.
Pozdrawiam

2-4

marzec 26, 2026 20:02

Leno, dziękuję za obecność i pozostawione słowa.

2-5 2-5 2-5

marzec 26, 2026 14:11

Pięknie, soczyście zapisany tekst.
Serdecznie pozdrawiam