Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Spis rzeczy

Biurko Krytyka

Akcje promocyjne

Inne

Forum

tetu

Przezroczystość

Piotrze 
noc zatyka uszy
coraz rzadziej słyszę jak przychodzisz
księżyc rzuca we mnie kamieniami 
wpadają w pustą przestrzeń 
jakbym była przezroczysta 

 

jak mam rozumieć tę zdradę — ciemność 
która chroni i wypycha jak szmacianą lalkę 
muszę sprowadzić niebo na ziemię 
niech zwróci co nasze

 

biegnij Piotrze 
kiedy będę po kolana w gwiazdach 
wyjmij gwoździe z tej ziemi




Ilość odsłon: 453

Komentarze

Mister D.

2-52-52-52-52-52-52-52-5

marzec 17, 2026 21:18

Stęskniłem się za Piotrem, a tu Piotr wrócił i to w dobrym stylu.

Flmng

2-42-42-42-42-4

marzec 17, 2026 21:15

Bardzo ładny wiersz :)
Bardzo podoba mi się sprowadzanie nieba na ziemie i po kolana w gwiazdach.