Aha, ok, myślałem, że to się wiersza tyczy. Jestem. Mam jeszcze życie poza portalem i chwilowo zajmuje się czymś innym.

Coś Cię nie było widać, dobrze że znów Cię widać:) Tematy które podejmujesz w wierszach są bardzo ważne... Są wstrząsające momentami i na długo zostają w pamięci. Ja do tej pory mam przed oczami pustynię z ludźmi w kombinezonach nad klatkami ze świniami. To naprawdę daje do myślenia. Choć przyznam że chyba mam za słabe nerwy żeby spokojnie nad tym przejść do porządku dziennego.

A, już wiem dlaczego. Poezja nie powinna dotyczyć takich kwestii, są skrajnie niepoetyckie i trudne. Rozumiem. Repertuar tematów dla wierszy jest ustalony - głównie sprawy prywatne, z akcentem na bóle.

A dlaczego uważasz, że nie tutaj?

Gdzie jesteś? I czemu nie tutaj? Wróć :)

fundament pod łany za widnokrąg i jałową ziemię - wiedza może służyć dobremu i złemu, budowie cywilizacji jak i destrukcji. Einstein z przekonania był pacyfistą.

Podpowiem odautorsko: E=MC2, znany wzór Einsteina, mówiący o tym, że w stosunkowo niewielkiej masie uwięziona jest olbrzymia energia, którą można uwolnić, zatem Einstein stworzył solidną teoretyczną podstawę pod budowę bomby atomowej, zatem, ironicznie rzecz ujmując - gruzy Hiroszimy "wyrosły" na solidnym teoretycznym fundamencie wiedzy.

Bardzo intrygujący tekst. Kontrast między pięknem natury a grzybem atomowym naprawdę daje do myślenia. Zastanawiają mnie też te bezużyteczne gruzy w końcówce. Czy mam rozumieć, że wiedza ma destrukcyjny wpływ na dotychczasowy porządek, niszczenie fundamentów lub sprowadzanie wszystkiego do nicości? Czy w obliczu zniszczenia staje się bezwartościowa? Muszę to przemyśleć, bo z drugiej strony piszesz, że solidna ta podstawa teorii. Ciekawe.

Dziękuję Leszku.

Ładnie poprowadzony rymowany tekst z Einsteinem w roli głównej.Pozdrawiam