Janvierdunord

Mi mo zy sku

od dawna przed oczami

przecinam mięśnie

powłoki brzuszne

nieprzeniknioną plątaninę

czerń

wilgotne palce już mi nie drżą

jak ślady naszej obecności

oddaleni od siebie jesteśmy śmiertelni

jak siedmiotygodniowy zarodek

z serią zagięć w stylu origami

wieczorem

dociera do nas tylko część światła

kochamy się pod prysznicem żeby nie wyschnąć

namoczeni

układamy się w pętle

wewnątrz jak i na zewnątrz

nie jesteśmy sami światło żywi się

satyną kurczowo trzyma się kształtu

fałdy skóry mają skłonność do skręcania się

noc

zadekowany kosmiczny robak

rośnie

nad portem ołowiany przesmyk który nie chce przyjąć

naszych pragnień i zboczeń gamy kolorów

od ruchów ust pobudzających wydzielanie śliny

po północy

tam już nie mogą przebywać słowa nie pamiętamy przeszłości

meandrujemy od ust do koniuszków palców

spożywamy się

między nami ten sam księżyc

wrasta bez półcieni wiodąc przez twoje ciało

świtem

jesteśmy teraz z niczym

pozostał o po nas wątły dym

głębokie wyżłobienie zaschniętego świata

Ilość odsłon: 308

Janvierdunord

2-5 2-5

luty 28, 2026 06:34

Agnieszka sorki za odbiór wstawiłem to z FB przez worda i tak wyszło trochę poprawiłem historie pozorów pozorantów maskotek animek manga

Paweł czy ja się bronie już po tylu latach chyba nie -lubię młode dziewczyny aczkolwiek tu mowa o wersyfikacji i strofach - trochę posprzątałem

serdecznie pozdrawiam

Mister D.

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

luty 27, 2026 23:51

Janusz, aż szkoda, że taki potencjał i tyle fajnych fraz niweczysz taką wersyfikacją, tekst by się bronił i bez tego.

Flmng

2-4 2-4 2-4 2-4 2-4