Milo, dziękuję za obecność i słowo. Miło, że spojrzałeś. Pozdrawiam.

Mów tak do mnie częściej i więcej.

Paweł, Rafał, dzięki panowie.

W.K i Majowa, dziewczyny wam też dziękuję za słowo.

Xlax, spoko przyjmuję krytykę. Dzięki za wizytę i do następnego.

Anduino, tak we wskazanym fragmencie chodzi o taniec owadów, ale miałam też na myśli po prostu ruch. Tańczące owady (i nie tylko) sprawiają, że katalpy tętnią życiem. Dziękuję za odwiedziny. Pozdrawiam.

Marek, a co jest złego w "sen powstający z głodu"? To akurat jeden z fajniejszych momentów.

Romantyczny, metaforyczny i pełen tęsknoty wiersz.

"będę śniła pogodę, lipcowe katalpy
przyciągające owady i ich czuły taniec
podobny do pierwszych kroków".

tu podmiotem są katalpy, więc ich czuły taniec, choć wiem, że chodzi o owady.

Dużo poezji w poezji - "akacyjna miłość", "lipcowe katalpy"; lekki natłok rekwizytów. "przedsmak babiego lata", "CAŁA armia", "sen powstający z głodu"(sic!) - brzmią trochę jak wypełniacze. No i strasznie wydumana interpunkcja (pretensjonalna). Jest parę pomysłowych motywów np. rozpalimy ogień w najkrótszą noc" lub "słowa-wianki"... Do następnego ;-)

bardzo ładny, klimatyczny
pozdrawiam

Ciepły, miękki wiersz, który nie krzyczy, tylko zostaje.
Tęsknota oddycha porami roku, snem i zapachem, a obrazy są jak szept: kasztanowi żołnierze, białe kwiaty słów, nektar na powrót. Bardzo subtelne, bardzo prawdziwe. Piękne:)

podoba mj się łagodny i bezpretensjonalny klimat tego wiersza

Podoba mi się, liryczny, oniryczny i wiosenny wiersz, przepojony tęsknotą za kimś, kto reprezentowany jest przez kasztanowych żołnierzy.

"ich czuły taniec
podobny do pierwszych kroków"

- pierwsze kroki mi się podobają, pierwsze kroki dziecka, kiedy uczymy się chodzić, niewinność, pierwsze kroki w chmurach.
Fajny wiersz.