Czasem rzeczywiście jest za wiele jakichś części świata, ale nigdy ptaków, nieba, lasów, rzek...
Wiersz mi się podoba.

Aż się prosi o szlif.

zbyt wiele jest świata —
więc trzeba go domknąć
w skrzynce lub w złotym puzderku.

otwierać rzadko,
najlepiej w niedzielę:
rosół na stole, a drożdżowe pachnie
cierpliwością.

zaglądać przez dziurkę od klucza
i wciąż się dziwić ptakom,
palcem wskazywać obłoki,
jakby jeszcze nie uciekły.


Ale ja się nie znam.

Trochę tak, a trochę nie.. bardzo delikatna w sumie ta skarga. Użyłabym tu mocniejszych słów jak "zbyt dużo jest zła" ale to tylko ja, z resztą po co pisać wiersz o złu? Świetny masz ten styl, powiedziałabym talent, ale aż tak się nie znam na poezji ;) Pisz dużo :*

...czkawkowizm.

Bardzo się cieszę, że tak to odbierasz Mister. To motywuje do pisania. Dziękuję i pozdrawiam :)

Mnie się podoba.