Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Spis rzeczy

Biurko Krytyka

Akcje promocyjne

Inne

Forum

grzegorzgrześ

Początek stycznia 2026

Trzeba przedzierać się jak przez mgłę 
stoi dym siekiera wisi w pokoju
rąb dym rąbek dymu z kącika ust
zręby kącików w kąciku i dym się unosi

Siekiera wisi w pokoju 
że trzeba się przedzierać 
w końcu przedrę się na lewą stronę 
wszystko do środka zobaczę 

to te puste miejsca są bólem 
nie boli co było a czego zabrakło 
niektórzy nazywają to sensem
sednem sercem

gwiazdy powypalały niebo 
jest jakby jaśniej i może o to w tym chodzi 
o nic więcej 
żeby spłonąć a nie sparzyć 
trzymać w dłoniach 
i puszczać raz po raz 
na mrugnięcie 
sekunda po sekundzie 
teraz po teraz 
bo nic więcej 
kilka chwil na wieczność 
na wdzięczność że było

jesteśmy pustką w której krążą elektrony
kosmosy mam w sobie 
przy dotyku 
wybuchają gwiazdy i nic nie jest
jak przedtem chociaż nie zmieniło się nic
wciąż jestem - jesteś 
życie sen dym jawienia
kaskadowo. skrzydła trzepoczą na proch

przeplatamy się - gałęzie na tle nieba 
energie na tle istnienia
i nic
nic takie piękne 
pęknięte na dwoje
skrzydła trzepoczą na proch
efekty motyla
kilka dni jak wieczność 
jak wszystkie na zawsze zwinięte w kłębek 
następnie rozszarpane
ultima thule 
zimą motyle odlatują 
inne grabimy z liśćmi i spalamy 
wziąłem kilka - zanurzyłem w żywicy 
wrzuciłem w Bałtyk 

wierzę że kiedyś ciebie odnajdzie

kiedy wszystko jest w podtekście 
to prawdę trzeba ukrywać 
na wierzchu - wprost

nie znam się na metaforach
nie chcę znać 
na domysłach i teoriach
spisku dziejów 
stumilowegolasu gdzie 
Krzyś jest prezydentem a Kubuś 
wudłubuje z garnuszka fentanyl
do ostatniej porcji

chcę być dotknięty 
do żywego do prawdy 
bez gubienia 
bólu 
niech napierdala
spleceni cierniem
ciernie w ciała wrosły
a kwitnie tak pięknie 

lis wpleciony w różę 
pod kloszem 
na malutkiej planecie 
małego księcia

reagoty
dziury w sercach zasysają całe galaktyki
kiedyś wszystko było jasne 
później dziur było więcej i więcej 
aż zostały tylko gwiazdy

gwiazdy w palcach 
rozcierane opuszkami
masowane papilarnymi 
jako dowód własności 
kropla krwi
kropelka jaźni
ja w nic jaw nic jawnić
przetacza się kropla między opuszkami
rozlewa się kosmos



 




Ilość odsłon: 249

Komentarze

Nie znaleziono żadnych komentarzy.