Mister D.: OSTATNI SPACER. Serwis poetycki.

Pamiętasz nasze plany na ostatni spacer,

że psy nasze weźmiemy by nie były same,

razem z nami zginęły, kiedy car ze wschodu

pierwsze słońce rozpali tuż nad naszą głową?

Nasza ludzko-zwierzęca rodzina, a zima

kończyła się i wiosna wolno nadchodziła,

woń od rzeki czuć było, pierwszą i wiosenną,

nasze psy nieświadome, radosne, Ty ze mną,

wokoło nas rozległa, bezkresna równina,

my tacy w niej maleńcy, że ledwo nas widać,

w żywiole drzew kwitnących, w bałwanach obłoków,

kiedy słońce rozbłyśnie, nie zdążymy poczuć.

Najlepszy dzień by umrzeć, na drugą przejść stronę,

gdzie dąb wiecznie zielony - Drzewo Puchatkowe,

jak mu imię daliśmy. Tym jest raj, gdy wieczność

trwa Twoje w słońcu jedno mrugnięcie powieką.

Dziś nie ma naszej ludzko-zwierzęcej rodziny

i każde z nas pod dachem dziś zasypia innym.

Pamiętasz nasze plany na ostatni spacer,

że psy nasze weźmiemy by nie były same,

kiedy rozbłyśnie słońce.

Spis rzeczy