Co roku są tam wywieszane wiersze. W Łazieńcu odbywa się festiwal biała lokomotywa. Nawet stoi ta lokomotywa na stacji Zagubin.

Rafał, nie podoba się tylko trochę, bo nawiązuje? Aha :) Spoko.
Mnie się widział, uznałam, że scala tekst, ale ok. Rozumiem, że widzicie i odczuwacie inaczej. Pozdrawiam.

Grzegorz, dzięki za ślad. Tak, Sted siedziałby sobie na swojej ławeczce i analizował o czym to jest:) Pozdrawiam.

Ładne, powinien wisieć na Stacji Zagubin

tytuł mi się też trochę nie podoba, bo się kojarzy ;)
A Twoje teksty są zawsze takie subtelne i miękkie , jak mógłby był świat idealny l, gdyby istniał jakiś:)

Właściwie, to się nieprecyzyjnie wyraziłam, stracił cztery palce w prawej dłoni.

Irenko, bardzo dziękuję za słowo. Pozdrawiam serdecznie.

Xlax, jestem pod ogromnym wrażeniem, że wyłapałeś odniesienia do Stachury. Bardzo się cieszę, bo jesteś pierwszą osobą, która o tym wspomina. Zrobiłeś mi straszną frajdę tym komentarzem. Dzięki. A tytuł? No cóż, też nawiązuje, bo Stachura jakby nie było stracił rękę, ale to już nie jest aż tak istotne. W końcu nie każdy musi znać biografię, wiedzieć, skojarzyć. Najważniejsze, że wyczytałeś, to co chciałam, żeby było zauważone. Pozdrawiam

Ładnie tu brzmią delikatne odniesienia do Stachury. Subtelne to rozliczenie. Natomiast tytuł mi się nie podoba.

Wiele tu marzeń i takiego ludzkiego "chciejstwa"
Życie to nie droga świetlna, a jeśli już to pełna wykrotów.
Jeśli nie potrafimy trzymać się za ręce to raczej trudno dojść, osiągnąć jakiś cel.
Dla mnie zgrabnie zwierszowane i oby peelka schwyciła , choć jedną rękę, szczęśliwy los.

Pozdrawiam :)

Katarzyna, Mithril, dzięki za ślady.

...tylko pierwsza strofa.