Dagny: omyłki... człowiek to aż itylko człowiek, a szara mysz i domowy kot - w sumie nieomyłkowy duet ;))

To bardzo dobry tekst, ale o ile potępienie bywa trudne ( któż nie upada) i jak mówił Camus, że „najważniejsze jest trwanie”, to moim zdaniem ważniejsze od tego jest to,na jaki duchowy „kruszec” przekujemy swoje omyłki, bo… czuję tak, jak T. Jastrun opisał w swoim wierszu pt.”Perz”:

„ Mniejsze zło rośnie
A kiedy już pokryje
Pole na wzgórzu
I wolną wolę w dolinie
Któż wtedy ośmieli się powiedzieć
Że dokonano złego wyboru”


pozdr.

Rafał Hille: "z haczykiem" - jeśli nie ma to może gdzieś indziej się odnajdzie, jak "Ci co tu kiedyś pisali"

Nuria Nowak: niby ta sama wiara a jednak inny pogłos. pozdrawiam Irenka :))

Rafał Hille - pewnie tam gdzie Ty jesteś, skoro Ciebie też nie ma zazwyczaj ;)

"lecz gdy twoja Zdrowaś Mario

zagłusza mój Ojcze Nasz

przychodzi myśl że w pewnych

fragmentach współżyciorysu

rządzimy się oddzielnie

swoimi prawami"

Najprawdziwsza z prawd, z którą albo się godzimy, albo odcinamy skutecznie.

Serdeczności Krzysiek :)

coś by tu musiało być "z haczykiem" a nie ma

w ogóle gdzie są wszyscy? Ci co tu kiedyś pisali?

Xlax: w sumie prawda z tą suknią, niemniej ona zamierzona bo spodnie nie pasowałyby do prawdy, nawet nieszczerozłotej ;))

Jest słuszne zgorzknienie w tym temacie. Trochę wersyfikację bym zmodyfikował. Dopełniaczówka "suknią prawdy" bardzo niefajna. Ogólnie jest wiersz.