"Usłyszcie mój krzyk, krzyk szarego, zwyczajnego człowieka, syna narodu, który własną i cudzą wolność ukochał ponad wszystko, ponad własne życie..."

R. Siwiec

system zmywa ze mnie grzech pierworodny

wisimy gdzieś poza poznaniem dobra i zła

wyzbyci swej woli, przyssani do Boga

swoboda! swoboda! swoboda!

wybielacz zmywa ze mnie brud mojej winy

wyciąga mnie z kadłubów, z pokładów, na scenę

chciałem być aktorem, dziś mam taką karierę

kurwa patrzcie dziś na mnie! taka dzisiaj ma rola

nie chcecie mnie takiego, albo gorzej - nie śmiecie

patrzeć w moją stronę, boicie się zamoczyć łóżka

pięścią wymazać ten wasz ignorancki uśmieszek!

nauczka! nauczka! nauczka!

zawisnąć chcę czarnym dymem nad Polską

kłuć w wasze oczy, przeżreć na skroś wasze płuca

nie stać was na ofiarę krwi, ja tę krew z was wytłoczę

wykaszlcie ją, załkajcie na moim pogrzebie

po polsku - to znaczy bez ani jednej czczej łezki

zakopiecie mnie ze wstydu w zapomnianej glebie

zarzewie! zarzewie! zarzewie!

niech zbiera się pod cmentarnymi piaskami lawa

naród nieboszczyków, żyjących i martwych

niech głupi budują na stokach wulkanów swe mury

pod którymi zginą, niech runą mury, cholera niech runą!

który to raz już? nosz który?!

niech mój ogień rozpali to państwo trotylu

czas by trzask mojej skóry doszedł waszych uszu

czujcie słodki swąd zgnilizny, czujcie to co ja czuję

protestuję! protestuję! protestuję!

to żaden jest honor ginąć za nienawiść do brata

rżnij karabinem w tłusty ryj tyrana, budź w nich trwogę, to dzisiaj

zszedł dzień ostateczny na system wyzysku

kłamcie o mnie co chcecie, ginąłem z pianą na pysku

dymisja! dymisja! dymisja!

II

zwykła trumienka, wpół pełna

bryłka polskiego węgla

towar eksportowy

grzebią kamień węgielny

na cne fundamenty

wolności Europy

usłyszcie ten krzyk, ludzie dobrzy, zwyczajni

niech nigdy nie gaśnie nadzieja

Panie Siwiec, ja Panu dziękuję całym sercem

choć wiele się w ludziach nie zmienia...