xlax, dziękuję za link, warto było przeczytać, bo tekst sugestywnie spoił osobę PLa/Autora ze światem Poety; coś w tym jest, że i mnie intrygowała kwestia mieszkania Kawafisa, to jak styk światów, cielesnych z mitycznymi, nocy z dniem, tęsknot z samotnością, eksplozji indywidualnych emocji - ze sztywną presją społeczną…
Chciałam choćby symbolicznie oddać te napięcia, ale to przecież temat rzeka…pozdr.

https://poemax.pl/publikacja/8846-aleksandria

Ais, dzięki za wgląd i cytat. Cóż, cenię Kawafisa za spokój jego refleksji, erudycję i estymę dla greckiego dziedzictwa. Pięknie pisał o jego fenomenie A. Zagajewski w przedmowie do „ Kanonu”, miał on być „ ulubionym poetą historyków”, ze względu na bogactwo odniesień kulturowych.
Pierwszą książką jaką do mnie dotarła pocztą, były jego Wiersze wszystkie i tutaj w wielu utworach widać zmagania między tożsamością homoseksualną, a panującą obyczajowością/ moralnością, stąd wiele napięć prowadzących do posługiwania się zjawiskową liryką; wędrował nocami po portowej Aleksandrii, szukając uciech…pozdrawiam :)

Chyba już nikt nie wspomina Kawafisa, albo niewystarczająco często.
Dzięki za przypomnienie.

między oknem świata
a wiecznością

"Wzrasta i w ludzkiej czci, i w zaufaniu do samego siebie."

Pozdrawiam.