upokorzeni w przeszłości nie zauważyli

że bieguny zaczęły spowalniać

zmieniały się też strony niemoralnych wydarzeń

dostrzeganie miłości w wzajemności

ochłonęło ponad ekskluzywną istotę

narodził się omen pomiędzy życiem a przetrwaniem

kłamstwa zaczęły tworzyć nienawistną herezję

wszystko co do tych pór jakoś inaczej wyglądało

płochliwie i pobudzająco

rozkręcało się to tylko jednak do pewnego momentu

wtedy musieliśmy opuścić zakątek przetrwania

i podzielić się wiedzą oraz niekończącą się liczbą powtórzeń

właśnie przyszłość nasza w takim przypadku uległa zmianie

pomimo że zapewnialiśmy się że w swoich modlitwach

byliśmy ponad wszystko mimo to czekaliśmy na zmiany

zrób coś z tym istoto bezchmurna i zarazem męcząca

takie uczucia pomieszkiwały pomiędzy nami

bądź zawsze tam gdzie i my istniejemy

bez przeszkód i granic dotrzyj do nas

nie nasilaj bólu bo i tak tego nie zrozumiemy

i nie wiemy bo skąd mamy to wiedzieć

jaką przestrzeń szykujesz nam na tych bagnach zatęchłych

idąc na przód jako bezradne zgromadzenie

zbliżasz nas do siebie

i kiedy widzisz porzucenie jakim nas obłożyłeś

łzawisz w ukryciu lecz wiedz

że my też potrafimy płakać w zaciszu rajskich ogrodów

potrafimy wyć głośniej niż bomby atomowe

jakie stworzyłeś dla nas na uspokojenie

jesteśmy i będziemy walczyć o każdy kawałek chleba

bo tak nas nauczyłeś bo taki jest termin

apogeum jakiemu nas poddałeś

i domyślamy się że w twojej woli i niewoli zjawisk nadprzyrodzonych

toczy się wojna na skalę ponad światową

tylko dlaczego to my jesteśmy toczącymi się kamieniami

w tej pieśni ofiarnej żurawi