Pistolet przy głowie, potu spada kropla...

Życie przed oczyma przelatuje pędem.

Zadaję jeszcze ostatnie pytanie,

Już nie, być czy nie być, lecz - czy jeszcze będę ?

Przepraszam za wszystko, za wszystko dziękuję,

I proszę wspomnij mnie kiedyś, ja już odlatuję

Do krainy szczęścia, albo też goryczy.

Dla mnie to nie ważne. Niech mnie Bóg rozliczy !

A może ma dusza chce odlecieć dalej,

I w innych zadaniach spełniać się wytrwale?

A może w oddali czeka przyszłość marna,

Albo szczęście, miłość? Jaka będzie karma?

Kto pozna, co w głowie, kto pozna, co w duszy

Niech zatęskni za mną ! Niech się czasem wzruszy!

...

Bezkresne już widzę te czasoprzestrzenie...

Naciskam na spust. 

HUK słychać 

cisza... 

i nic... 

już 

NIC 

nie zmienię.