S.Voyager
Nasz monument
My nie umrzemy! będziemy trwać
W transcendentalnej powieści życia!
Dalej, przed siebie ! będziemy gnać
W naszym kosmosie, w rytm serca bicia!
My nie umrzemy, jesteśmy wieczni!
Razem pod rękę, nie patrząc wstecz!
Przez kosmos życia dumni, stateczni!
Naszym orężem tarcza i miecz.
Mieczem problemy rozwiązujemy,
Taka jest karma tych naszych chwil.
Przed trudnościami się nie ugniemy!
Tarczą spokoju dziś władasz ty.
Słowami wiersza tnę rzeczywistość,
W kosmicznej bitwie wszelakich sił.
Gdym wyczerpany, w walce o przyszłość,
Tylko w ramionach twoich mnie skryj.
Kiedy, w kolejnych naszych zaświatach,
Znowu na drodze spotkamy się,
Weź mnie za rękę i tak jak przez lata
Swoją miłością ochraniaj mnie!
My nie umrzemy! będziemy trwać
W transcendentalnej powieści życia!
Dalej, przed siebie ! będziemy gnać
W naszym kosmosie w rytm serca bicia!





Komentarze
Nie znaleziono żadnych komentarzy.