Kondycja intelektualna - podtrzymywać ją można dzięki przeróżnym artystom, filozofom, pisarzom, poetom, mediom, też mediom społecznościowym, sztuka jest w ich doborze, a mianowicie może - i powinna - móc pomóc rozwinąć się nam do zupełności i poczuć geniusz paradygmatu utworu, jak odbicia barw lustra, każdego szczegółu i konturu przedmiotu ciała, jak robią to malarze i fotografowie (każdej płci). Ongiś pisałem o przedmiocie w sztuce, robili to też inni, którzy chcieli go uzmysłowić, chyba, nie chcę kłamać, ponieważ nie wszyscy, ale nie wszyscy o tym wiedzą - filozofowie poznawszy naturę ludzką, uściślaną do skompresowanych poglądów i względów, również uwidaczniają kompletną hipokryzję w tym co nazywam quasikulturą. Nie chcę być przy tym inwazyjny, atakujący i wadliwy, a przez humanizm pozytywistyczny, jaki poznałem i doświadczyłem a posteriori in historiae materiae, wydaję się, jakby było to i jest nieskończenie niemożliwe, jednak jest możliwość poznania geniuszu na stałe, wystarczy zrozumieć jego mnogość. In abstractio horror vacui. Rozum zawsze będzie uciekał z różnych przyczyn, powodów i mamy wiedzieć z jakich, żeby cokolwiek skończyć i żeby było na jakimkolwiek poziomie, jednak nie na poziomie dostatecznym i niewystarczającym dla samego twórcy, który czymś jednak zajmuję się.