Dziwna -:)

Po raz pierwszy, w życiu widzę taką 'vilanelkę', w której użycie dwudziestu czasowników na przestrzeni dziewiętnastu wersów tworzy w mojej głowie naprawdę intensywne obrazy

(...)

Całość nie rezonuje statycznie, lecz dynamicznie oddziałuje na czytelnika — poprzez napięcie w budowie!

Podpowiem coś, co nie ma związku ze szkieletem tej formy — w tym wypadku średniówki, rymy asonansowe i wewnętrzne robią dobrą robotę — lecz z umiejętnością czytania tej formy, jakieś doświadczenie nabyłem, więc podzielę się nim.

W każdej niemalże vilanelli są:
Repreza
Piede
Volta

(...)

Jak sama wiesz: to początek, rozwinięcie i domknięcie.

Spróbuj to zauważyć, pomijając ostatnią zwrotkę ( Voltę)
Po kolei zaczynając, od pierwszego wersu w zwrotce, przeskocz do pierwszego w drugiej zwrotce – kontynuując cały proces do zwrotki piątej.

I to samo Cię zauważy, powtarzając to wszystko, czyli wers drugi, jak i trzeci (pierwsza zwrotka, druga, trzecia, czwarta i piąta)
_________________________________


Pozdrawia — trzeźwo myślący ITD

ha ha:)
Leno, ale masz pomysła:)
muszę przetestować kogoś z trzeźwosci:)
Pozdrawiam serdecznie

Wokka, dzięki za miłe słowo:)
Pozdrawiam serdecznie

Hej!
do kiedyś tam!

Brzmi przyjemnie, ładny wiersz))

Bardzo dobre do ćwiczenia dykcji i prawidłowej wymowy, oraz test rdzennego trzeźwego Polaka. ;)
Pozdrawiam serdecznie