Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

Zatrzymałam się pomiędzy, miejsca nie mają odległości,

bywam wszędzie i nigdzie, widuję żywych i umarłych.

Czas nie jest wrogiem ani sprzymierzeńcem,

 

przeszłość zmieściła się w ziarenkach maku,

zbyt często przypadkowych. Daremne chwile,

które mają nadejść, szybko gasną

niewarte roztrząsania.

 

Utknęłam w słowie, nie w raju, piekle czy jaskini

pod Korolówką. Myśli mącą umysł, odcinają od życia

i śmierci, teraz widzę, jak bardzo są bezużyteczne.

 

Bocian stojący na jednej nodze z wężem w dziobie,

wyszyty na okrywającej naderwane ciało kapie

z różowego adamaszku, nie może zrobić kroku,

zupełnie jak ja.

 

 

Ilość odsłon: 910

Komentarze

Konto usunięte

2-22-2

sierpień 31, 2022 21:41

Treść komentarza została usunięta przez redakcję serwisu.

sierpień 29, 2022 23:03

Czytałem tekst bez sugerowania się tytułem, i okazał się dość ciekawym...