W tym wierszu przebija błogi spokój, przeczytało się gładko, pozdrawiam

u mnie "nie pękną", u Ciebie "pękną"
to zasadnicza różnica
rozproszone czy rozprószone - to już wtórne

dzięki za pochylanie się nad tekstem
pozdrawiam

Chyba źle przeczytałem pointę , teraz jest ok, nie wiem czy była poprawiana , wcześniej przeczytałem rozproszone dlatego mi nie pasowała pointa . Teraz jest ok , choć można skrócić .

przemyślałam. zostaje po mojemu.
pozdrawiam

Wiersz jet bardzo ciekawy, szkoda , że tak przegadany jak to u ciebie dużo kolorów , pokaże moją propozycję , uważam , że w mojej wersji pobita jest bardziej logiczna , przemyśl.

Młodzi mężczyźni zaczynają grać i śpiewać.
Rozchyla się złotolistna korona,
obnaża brąz w słońcu.

Siedzimy półnadzy, uśmiechnięci.
Syndrom matki, ciotki, niedorozwiniętej dziewczyny.
Rozmawiamy, a ja wypatruję nieba,
rysuję na nim bezlistne gałęzie.

Nie utrzymają nawet płatków śniegu.
Pękną z trzaskiem.