Xlax, i tak, i nie. Zależy gdzie oko przyłożysz i co chcesz połączyć:) Tutaj to licentia poetica. Dzięki za słowo.

Harald.poems, dziękuję za taki odbiór wiersza. Pozdrawiam.

Bardzo dojrzały, wyważony wiersz o tym, jak pod pancerzem matematycznej precyzji kryje się krzyk o dotyk i niemożność dotarcia do prawdy.

Mega

Zabawa pojęciami.
Jest coś takiego jak "punkty zbieżne"?

Janusz, dzięki za ślad. Pozdrawiam.

ciekawie *

punkty zbieżne kłamią
linie równoległe w nieskończoności
krzyczą o dotyk
pozostając jałowe....

algorytmy....niewiadome rodzaj braku logiki brakuje imo

jałowe czyli wyczerpane ale dające jeszcze nadzieje życie

pozdrawiam jest bardzo cekawie

Leszku, dziękuję za wgląd w tekst i komentarz. Pozdrawiam.

Animuslumen, co się raz rzekło, to się nie odrzeknie :)
Spokojnie, nic źle nie wybrzmiało. Każdy ma lepsze i gorsze wiersze. Masz prawo do tego, żeby tak myśleć.

Mithril, w pełni się zgadzam i o to mi między innymi chodziło. Dziękuję raz jeszcze.

..."królowa nauk", jest często źródłem wyalienowania i lęku.

*bez czytałem lepsze u Ciebie, bo źle wybrzmiało. I jeszcze, pomysł na plus, może coś o fizyce (tarcia) i o chemii (przyciąganie)? Wiersz ma potencjał na cykl :)

Jasne tetu, to twój wiersz, najbardziej przemawia do mnie pierwsza strofa – po zamknięciu oczu ładnie to się prezentuje, trzecia drugie miejsce. A słowo jest, czy będzie, czy nie będzie, niewiele zmienia, to raczej kwestia stylu, ja staram się pisać bardziej oszczędnie. Słowem podsumowania – wiersz spodobał się częściowo, jest ok, ale czytałem lepsze u Ciebie, do następnego :)