To nie eksperyment, tylko brak odpowiedzi na wiadomość ;-)

Bo jak napisałaś "puste tło, przestrzeń" i właśnie to jest ;-)

xlax, a dlaczegóż to eksperymentalny? :)

Taki trochę experymentalny...

Mithril, Tetu, macie rację i pierwsza wersja tego wiersza była szczuplejsza o te połączenia, pamięci i melancholię i niepotrzebnie doładowałam balast. Wracam do wersji pierwszej, bo jednak była dobra. Dziękuję za słuszne uwagi.
Basia, podpowiedzi nie było :)
Mister, ok ok, rozumiem :)
Pozdrawiam wszystkich i jeszcze raz dziękuję za przeczytanie i komentarze.

detoks*

Anya, w moim odczuciu wiersz jest naładowany energią radykalnego oczyszczania.
To taki głęboki detosk. Jest moc, ale... gdybyś odchudziła o dwa wersy strofę przytoczoną przez Mithrila (bo naprawdę jest tam gęsto) i zostawiła dwa pierwsze wersy "wymazałam cię z polączeń" dla mnie tekst by zyskał. Peelka wymazuje nie tylko z telefonu, ale też z życia.
To konkretne miejsce nie potrzebuje dopowiedzenia, bez niego cisza jest bardziej wymowna, a ja-czytelnik zyskuję przestrzeń na własne odczucia. Melancholia spycha ten wiersz na inne tory i wtłacza niepotrzebny sentymentalizm, a nie o to tutaj chodzi. Nie pasuje mi też do sterylności tego wiersza. Przemyśl. Serdeczności.

Myślę, że to była pusta wiadomość ze spacją albo enterem tylko. Bardzo wymowna.

bez namysłu

straconego czasu

martwych storczyków

i wspomnień

- i to jeszcze... nie lepiej by brzmiało

bez namysłu nad

straconym czasem

martwymi storczykami

i wspomnieniami (chociaż rym się wkrada),


ale nie wiem czy to szczęśliwe rozwiązanie - "namyślający się stracony czas i namyślające się martwe storczyki..."

A mnie zastanawia "pusta przestrzeń na białym tle", czy to krok dalej niż Malewicz i jego Czarny a potem Biały kwadrat na białym tle, dalej niż unizm Strzemińskiego i lot misji Artemis II, czy to posmarowanie masła masłem...