Nie wiem co mówił człowiek którego spotkałeś.. Ale wiem że wierzę w miłość i Boga miłości, nie wiem za wiele o potępieniu, wiem o przebaczeniu i patrzę w tym na Jezusa, tak źródła to między innymi Ewangelia. Tak, Biblia. Tak, my, my wszyscy. Żadni wy, i może trochę generalizuję, ale wszyscy jesteśmy w tym razem. Tu. Kochani ..przez Niego. Kochani. Ciebie to denerwuje?

nas, my, wy... Tak, jest to groteskowe i kabaretowe, po to aby uderzało naiwnością takiej wizji, ludzkiego pojmowania Boga i sprawiedliwości. Jak mi ten jeden z was(?) blady, rachityczny człowiek o jaszczurczej twarzy, przedstawił kuszącą wizję raju, do którego mam iść po głowach potępionych, to dokładnie to pomyślałem. Bóg jest istotą niepojętą, jego miłosierdzie podobno jest nieograniczone, nieskończone, wiec dlaczego ktoś ma być w piekle? Czy wolno mi się modlić o zbawienie duszy Adolfa Hitlera? Czy mam zaufać Bogu, który nie może zbawić Adolfa Hitlera? Czy byłbym oburzony i rozczarowany widząc go pomiędzy zbawionymi? Czy poczułbym się oszukany? Mam być wiecznie szczęśliwy wiedząc, że ktoś wiecznie cierpi w piekle? Mam czekać na sprawiedliwość? A może lepiej na wyzwolenie duszy? Dlaczego mówisz "nas", wypowiadasz się w imieniu wszystkich ludzi wierzących? Nie brak takich co by z chęcią po głowach innych szli. Człowiek nie jest miłosierny. I o jakim źródle mówisz? O Biblii, nie wiadomo ile razy przepisanej i edytowanej? A jak ona odległa jest od źródła? Źródło leży gdzie indziej. "Nas" "was" - dlatego mam alergię na wszystkie zorganizowane formy religii. Jezus się w tym nie mieścił, Jezus nie mieścił się w zorganizowanych formach religii. Pisząc wiersz nie będę przeprowadzał badań żeby sprawdzić ilu ludzi podziela taką wizję zbawienia i potępienia, a ilu nie. To tekst, który ma skłonić do rozważań na temat pewnych pojęć zawartych w tekście, przede wszystkim na temat pojęcia Nieskończonego Miłosierdzia, które przerasta ludzkie pojęcie. Wolę uwolnienie duszy niż sprawiedliwość, bo żadna sprawiedliwość nie przyniesie ukojenia, jeśli duch nie jest wolny.

Może powinieneś spróbować u źródła?

Gdybyś zechciał wejrzeć w temat bardziej niż powierzchownie, odnajdziesz być może sens tego co nas trzyma przy wierze i życiu. Co sprawia, że wciąż ufamy, wciąż szukamy i wciąż znajdujemy..

Dla mnie to mocno skrzywione spojrzenie uderzająca jest groteska i kabaretowa dekoracja. Nie wnosi za wiele poza mocnym prześmiewczym skrzywieniem tematu. Właściwie go omija zupełnie.. jest tu bardzo szczegółowy opis ale zupełnie wypacza prawdę i nie trafia do mnie. Widzę tutaj bardziej próbę wyśmiania wiary, zarzut bezlitosnego potępiania i złośliwości.. a to nie tędy..

Oczywiście dziękuję Ci za obecność pod tekstem. Napisałem go z myślą o pewnym człowieku, który podszedł do mnie na dworcu i namawiał do wstąpienia do wspólnoty religijnej, kusząc wizją, że wszyscy źli ludzie będą potępieni i skazani na wieczne męki piekielne. A tu zekranizowana sztuka Vonneguta, raj jest przedstawiony od 4:45 minuty

https://www.youtube.com/watch?v=UgYkRBvStkM

Majowa dziękuję.
Basia, w co zabrnąłem? Ty jako czytelnik powinnaś to dla siebie odkryć, zamiast odsyłać mnie do ewangelii, nie mówi, że to jedyna książka, którą czytasz, proszę. Odsyłam Cię do "W dniu urodzin Wandy June" Vonneguta, gdzie przedstawiona jest wizja nieba, w którym są wszyscy i grają w cymbergaja, nawet Adolf Hitler, a mordercy są lubiani i dziękuje się im, ponieważ dzięki nim ludzie mogą się szybciej do raju dostać. Zamiast oburzenia i wiecznego pouczania z pozycji religijnych, po prostu podejdź do tekstu z otwartością. Po coś go napisałem.

ciekawe ujęcie "nieba"
pozdrawiam

Nie wiem w co zabrnąłeś, ale Jezus uczy czegoś zupełnie innego. Poczytaj pierwsza lepszą Ewangelię.. dla odmiany

jeszcze mała poprawka i piosenka dla chętnych

https://www.youtube.com/watch?v=Ldz0mNTVlCQ