Dziękuję za opinię.
O pewnych sprawach liryka nie może miauczeć. Nie ma miejsca na głaskanie po główkach.
Powinna wyraźniej ukazać bolączki. Bez poczucia wstydu piętnować małostkowość, chamstwo, zdradę podstawowych zasad.
Nie mam poczucia obciachu. Albo nieistotności mojego głosu. Nigdy nie wiadomo, czyje słowa kruszą mury. Kto będzie impulsem.

Są momenty bardzo dosadne i wymowne, jak np:

"wyliż rurkę z kremem,
ona nikogo nie łączy
na stałe" - a to prawda.

i cała trzecia strofa.

W czwartej podoba mi się zabawa słowem, oczywiscie chodzi o dwuznaczności, no i zawetowana ustawa łańcuchowa ładnie się wkomponowała:) Co tu dużo gadać - samo ujadanie jak piszesz. Im częściej do niego wracam, tym wyraźniej dociera. Pozdrawiam.

Wasze interpretacje, takie odwoływanie się do nieoczywistego, zostawiają specyficzny rodzaj śladów, takie znaki wodne.
I to jest wartość dodana.

tak jest subtelnie i obrazowo 1-2 stosunki damsko męskie i ta poprawność powierzchowna jak odczyt wody gdzie na dnie rozkłada żywe organizmy
mimo to wierzymy że jest zdatna do picia przeżycia że daje nam nieśmiertelność że stworzymy nowy eden oparty na algorytmach pomniejszając fakt istnienia naszych przodków i zaawansowanych dziedzin oraz ich kulturowość i podwaliny ,tak męt aln ość kiedyś kogoś zdusi -pozdrawiam serdecznie

Czyli jednak nie do końca "noc i mgła" a jedynie jej zapowiedź.
Zatem można wypatrzeć i stosunkowo łatwo odczytać kluczowe kadry.
Odpowiedzi nie dałem, bo w polskich warunkach jest niejednoznaczna, chyba, że odczytać wprost nastroje:
sukces oczadziałych sprzedawczyków pod rękę z rusofilami.
Zresztą niemal cała Europa oszalała nie licząc tych, którzy mają swoje lekcje odrobione.
Dlatego m.in. opuszczam stary kontynent.
BTW samo bywanie wśród sów gołębicy nocnym łowcą nie uczyni, a co najwyżej przystawką do polowania.

…kondesacja(?) clou teraźniejszości(?) zwiastun niepohamowanego? I bydło przy nomen omen kwadraturze łańcucha i p….niu dla p…nia, nasycając media i tych z naziemnym przekazem. Czy nas zaleją? Należałoby spytać „osiadłych w ciszy” na północy – oni wiedzą jak się Uczyć.

Czy poezja to zagadka? Ależ to jest oczywiste, i to na wielu płaszczyznach. Sztuka podstawiania znaczeń, nie przepisywania rzeczy zbyt kwadratowych i naturalnych. Dawania możliwości interpretacji. Stawiania sobie lub budzenia postawionych granic.
I nie potrzebuje wzorów lub formułek do pisania i czytania, by istnieć.
Jeśli uważasz inaczej, to twoje prawo i twoje mury. Nie czuję potrzeby, by je burzyć. Nie muszę nikogo do niczego przekonywać.

Czy to opis polskich realiów? Naprawdę, nie wiem o czym to jest. Wiele osób pisuje tu na Poemaxie (może nawet ja mam tę wadę) w sposób tak hermetyczny, że bez znajomości zainteresowań tej osoby, bądź jej samej, naprawdę trudno dociec o czym ona pisze. Czyli brakuje kontekstu.

A czy poezja to zagadka?

Ale tu jest właściwie kawa na ławę. Dosadniej byłaby opowieść prozą i to niekoniecznie cenzuralną.
Oto na szwedzki stół podano nasze realia, a co ja na to? mnie krew zalewa.

nie rozumiem przekazu, wiersz zaciekawia ale wydaje mi sie, ze troche odpusciles stylistyke. jest krotko i dosadnie, ale o czym? pozdrawiam