zima była zbyt długa


przewlekłe przymrozki zniszczyły glicynie
ścięte szronem pąki magnolii
przywdziały blask rybich łusek


..zostawił bym jak teraz jest dobrze... przewlekłe zapalenie płuc przyrody

A może tak :) "ścięte szronem pąki magnolii nabrały blasku rybich łusek" tak to przywdziewanie chyba masz racje Dagny z tą Konopnicką. Wiersz uroczy. Podoba mi się:)

… hmmm, a może lepiej „ przybrały”? Czy „ przywdziały”, to nie jakiś archaizm z czasów Konopnickiej? I chyba niechcący wylądowałam w typowo emigranckiej kropce…

Dziękuję za pochylenie się nad tekstem i sensowne sugestie.

Krzysztof: masz rację, ucho strajkuje przy nadmiarowo powtórzonych zgłoskach; zainspirowało mnie to do kombinowania, dzięki, pozdrawiam.

Grain: „ obarczone potrzebą jakiegoś zaistnienia pośród czytających” - jest wszystko co nie ląduje w szufladzie. Akurat w kwestii listów do zmarłych, jest to sprawa wtórna, przynajmniej w moim przypadku, bo będąc empatką, w pierwszej kolejności zapisuję swoje wrażenie i rezonans, wywołany poruszającą historią człowieka- Poety.
Podobne impulsy do pisania miał uwielbiany przeze mnie wiolonczelista - Steven Isserlis, który wyznał, że przy pracy nad utworami kolejnych kompozytorów jawili mu się oni przede wszystkim jako ludzie, z całą głębią przeżyć i skomplikowanych losów indywidualnych - co skłaniało go do napisania książek o geniuszach muzyki.

Dziękuję za uwagi, pozdr.

Wszystkie listy pisane do nieżyjących są obarczone potrzebą jakiegoś zaistnienia pośród czytających ,,cudze" listy.

No i te przymrozki ,,spóźnione" zapewne według jakiegoś nieodpartego impulsu.
Spóźnione, to raczej w powiązaniu z jesienią
Bo te wiosenne to raczej późne, niespodziewane w porze kwitnienia.

to może ja też się dołożę odnośnie 1 pełnej strofki

zy"sk"ały
bla"sk"

czy aby potrzebna para "sk" (do czytania)

szron ściął tylko pąki?

więc:

spóżnione przymrozki zniszczyły glicynie
ścięte szronem magnolie otrzymały
blask rybich łusek

pozdrawiam

… (to ja sobie pozwalam przywłaszczyć te poprawki, z nadmienieniem, że to sugestie Xlaxa).

Xlax, bardzo dziękuję za to wspaniałe „ wyczesanie” wiersza, jestem pod dużym wrażeniem!
pozdrawiam.

"zima była zbyt długa

spóźnione przymrozki zniszczyły glicynie
ścięte szronem pąki magnolii zyskały
blask rybich łusek

wysychasz ze wspomnień Emily
jak frędzel u Bożego Ciała
zatracasz się w samotności
rozdeptujesz dni niczym karaluchy

z promieni za oknem czas
składa fletnie i trąbi
trąbi na alarm
bo kiedy mgła się podniesie*
klepsydra wygra zadawniony wyścig
z kolejną przesyłką książek"