Hipotermia

rozgrzewałem zmarznięte dłonie w wodach lodowatych zdrojów

zmarznięte palce jutrzenki poczęły gładzić mi skronie

chowałem się w śniegu do następnego ranka

a noc mnie dzieliła na dwoje

chowałem w głąb siebie pokłady mej krwi, przeżywałem

dozując dla siebie namiętność, wykwitły mi róże

gorące, szkarłatne, parujące plamy

na białej, ascetycznej skórze

nie czułem już nóg, zacząłem się kurczyć, na mrozie

przylegać do własnego serca, dążyłem

do stanu nirwany, stanu zjednoczenia, czuwałem

uchwycić ostatnią, nieodwrotną chwilę

przejścia przez Rubikon krwi, zanurzenia się w szkarłat

Lete, oddać się biegowi sfrustrowanej rzeki mych tętnic

wspomnieć w uścisku upragnionym jakąś kobietę

i...

Ilość odsłon: 773

← Poprzednia 1 2 Następna →

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

sierpień 23, 2025 10:37

ogólnie całość można by jeszcze przemyśleć i odrobine odpompować.

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

sierpień 23, 2025 10:36

oddać się biegu sfrustrowanej rzece mych tętnic

- kompletnie nie rozumiem sensu tego zdania...

2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5 2-5

sierpień 23, 2025 10:33

Do drugiej zwrotki jest fajnie, oraz przejście przez rubikon krwi mi się podoba. Jednak od drugiej zwrotki mnożą się problemy.

← Poprzednia 1 2 Następna →

Spis rzeczy