Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki



Zostań. To jest twoje miejsce.
Zostań, jeśli czujesz się bezpieczniej.

Nawet jeśli tkwisz tu już dwadzieścia lat.
Oto środek pola minowego.
Pełno zgrabnych, zardzewiałych niespodzianek.
Nikt po ciebie nie przyjdzie.
Nikt cię już nie skrzywdzi.

Zapach taniej kawy przykrywa resztki wątpliwości.
Kilka smętnych nut wyburzy między nami mir.

Ostatnia wola — opróżnia kieszenie.
Tak daleko od domu.
Wystarczająco, by nic gorszego już się nie wydarzyło.

Spróbuj zapamiętać twarz z okienka pocztowego.
Na wypadek, gdybyś znów utknął pośrodku niczego.
Z piłką tenisową w kieszeni.

Na pograniczu — wszystkie opowieści kończą się, gdy gaśnie światło.
Tyle powinniśmy wiedzieć.




Ilość odsłon: 1410

Komentarze

czerwiec 22, 2025 17:40

Jest kilka obrazków, wiersz pobudza do myślenia.
Pozdrawiam

czerwiec 22, 2025 12:35

Dyskretny rytm. Obrazki budzą wyobraźnię. Wiersz, który przywiązuje.

Pozdrawiam!

czerwiec 22, 2025 07:52

Pomijając kontext wiersza, to treść płynie i roztacza obrazki/odczucia. Zapada głębiej. Szczególnie twarz w okienku..